Prawo nieingerencji

Prawo NIEINGERENCJI

Nieingerencja – to wstrzymanie się od działania w obrębie pracy innego człowieka lub grupy ludzi, jeśli my w tej pracy nie uczestniczymy.
Bez względu na opinię, jaką mamy na temat danej rzeczy, sytuacji, człowieka lub grupy – nie proszeni o uzasadnioną pomoc lub ocenę – zachowujemy ją tylko dla siebie.
Nie tylko działanie bezpośrednie – ale i słowo, a nawet myśl może stanowić ingerencję w coś lub kogoś!
Prawo NIEINGERENCJI dotyczy również stosunku do samego siebie.
Dawanie sobie nakazów, zakazów, planowanie z góry stosunku do danej sytuacji bądź osoby – to zakłócanie rytmu własnej pracy. Podobne zakłócenia powoduje także ocenianie siebie samego – zmniejszanie bądź zwiększanie swojego znaczenia.
Tymczasem cała nasza ziemska nauka, wychowanie, relacje międzyludzkie oparte są właśnie na porównywaniu, ocenianiu, narzucaniu wzorców życia fizycznego i duchowego.
Od urodzenia, a nawet wcześniej ingerujemy w siebie i w innych oraz sami poddani jesteśmy zewnętrznej ingerencji.
To zresztą tylko główne kierunki przestrojenia tego prawa w ziemskiej Czaso-Przestrzeni.
Co prawda, wspominano o tym prawie już w poprzednim rozdziale. Ze względu jednak na szczególne znaczenie zasady nieingerencji w życiu Wszechświata nie zaszkodzi powtórzyć raz jeszcze, że właśnie zasada nieingerencji jest podstawą przestrzegania pozostałych Praw VIP – każde prawo posiada bowiem w sobie bazowy wzorzec nieingerencji!
Dlatego właśnie zmiana przez lokalnego piv tego wzorca na bazowy wzorzec ingerencji otworzyła mu drogę do pełnej manipulacji ludzkością!
Dlatego też, tylko powrót do właściwego wzorca – wzorca nieingerencji – otworzy drogę do realizacji odwiecznych marzeń ludzkości o pokoju, rozwoju, i trwaniu w wieczności!
Jak się to stanie – o tym mówi ta książka.
Można jednak odpowiedź na to pytanie streścić w kilku słowach. A mianowicie:
Do tej pory pozwolono ludzkości i lokalnemu piv na badanie „słabości” Praw VIP – teraz „pozwoli” im się na badanie siły Praw VIP!